دلم گرفته امشب در خلوت شبانه                      هوای گریه دارم زسوز این ترانه

از دست رفته فرصت تا کی صبور با شم              در آرزوی وصلت جان از تنم روانه

بر عاشقان نظر کن ای منتهای خوبی                  ابروی نازنینت محراب را نشانه

از عشق جانگدازت وزنور جانفزایت                     مدهوش و بی قرارم،باقی همه بهانه

در سینه ی شقایق عطر تو می ترواد                  بر لوح جان عشاق نام تو جاودانه

تا بگذری از اینجا ای غایب از نظرها                     چون خاک زیر پایت برخیزم از میانه