شعر

 

در آن روز افراد خوار و دورو

بگوییند برمومنان نکو

کجا میروید این چنین با شتاب

بمانید یک لحظه زین شور و تاب

که بلکه یکی فرصت آید بدست

بگردیم ما با شما هم نشست

که یک شعله نوری ز نور شما

مگر خود شود قسمت و سهم ما

به پاسخ چنین لب نمایند باز

به دنیا دگر باره گردید باز

ببایست ز آنجا بگیرید نور

اطاعت نمایید رب غفور

 

در این گفتگو یند آن انجمن

برانند با یکدگر این سخن

که ناگاه از بین آن دو گروه

یکی حایل آید همانند کوه

به روی حصار است آنگه دری

که بد را ز نیکو نماید بری

بود جانب داخلش بر بهشت

برونش عذاب الهی نوشت